This is featured post 1 title

You can easy customize the featured slides from the theme options page, on your Wordpress dashboard. You can also disable featured posts slideshow if you don't wish to display them. Dont edit it manually, by replacing images, but you set feature image when you create new posts.

This is featured post 2 title

You can easy customize the featured slides from the theme options page, on your Wordpress dashboard. You can also disable featured posts slideshow if you don't wish to display them. Dont edit it manually, by replacing images, but you set feature image when you create new posts.

This is featured post 3 title

You can easy customize the featured slides from the theme options page, on your Wordpress dashboard. You can also disable featured posts slideshow if you don't wish to display them. Dont edit it manually, by replacing images, but you set feature image when you create new posts.

This is featured post 4 title

You can easy customize the featured slides from the theme options page, on your Wordpress dashboard. You can also disable featured posts slideshow if you don't wish to display them. Dont edit it manually, by replacing images, but you set feature image when you create new posts.

This is featured post 5 title

You can easy customize the featured slides from the theme options page, on your Wordpress dashboard. You can also disable featured posts slideshow if you don't wish to display them. Dont edit it manually, by replacing images, but you set feature image when you create new posts.

 

Klasyfikacja i podział kredytów

Podmiot gospodarczy decydujący się na zaciągnięcie kredytu ma duży wybór. Charakter i forma kredytów zależy od okresu kredytowania, przeznaczenia, a także formy i rodzaju zabezpieczenia. Wyróżniamy wiele rodzajów kredytów i są one podzielone według różnych kryteriów. Klasyfikacja kredytów ze względu na okres kredytowania dzieli kredyty na krótkoterminowe (okres kredytowania wynosi do 1 roku), średnioterminowe (okres kredytowania wynosi od 1 roku do 3 lat), a także kredyty długoterminowe, w których okres kredytowania wynosi od 3 lat. Drugim podziałem są kredyty ze względu na formę kredytu. W tej części wyróżniamy kredyty: w rachunku bieżącym (tzw. debet na rachunku bieżącym. Umowa kredytowa umożliwia kredytobiorcy doprowadzenie do powstania debetu, co pozwala mu dysponować większymi środkami finansowymi, niż faktycznie posiada), w rachunku kredytowym (kredyt w otwartym specjalnie w tym celu rachunku, który służy do ewidencjonowania przebiegu wykorzystania i spłaty tego kredytu), dyskontowy (kredytodawca wyraża zgodę na przyjmowanie weksli przed terminem wymagalności), a także kredyt akceptacyjny, w którym bank zobowiązuje się do akceptowania ciągnionych na niego weksli przez osoby do tego upoważnione, stając się w ten sposób głównym dłużnikiem wekslowym zobowiązanym do wykupu weksla.

Metody pozyskiwania kapitału obcego

Podmioty gospodarcze w trakcie swojej działalności korzystają z różnych form kapitału obcego, najczęściej z pożyczek i kredytów bankowych. Pożyczka to zadłużenie przedsiębiorstwa w stosunku do innych przedsiębiorstw, instytucji na podstawie umowy. Pożyczka jest także kategorią prawa cywilnego, natomiast kredyt bankowy jest kategoria prawa bankowego. Kredyt jest to stosunek ekonomiczny polegający na odstąpieniu przez kredytodawcę na rzecz kredytobiorcy określonej wartości w pieniądzach lub towarach, pod warunkiem jej zwrotu w określonym czasie, łącznie z wynagrodzeniem. Kredyt bankowy może być udzielany wyłącznie przez banki. Jakie są zatem cechy kredytu różniące od pożyczki? Otóż to, że kredyt jest udzielany na konkretny cel wskazany we wniosku, musi on być wykorzystany zgodnie z umową, powinien być odpłatny oraz to, że umowa kredytowa musi mieć formę pisemną. Jednym ze sposobów finansowania firmy za pomocą innych źródeł jest odroczenie płatności, zwanym potocznie kredytem handlowym lub kupieckim. Jest to obecnie powszechnie stosowana forma, a odroczone terminy płatności w firmie dochodzą do nawet kilkudziesięciu dni. Kredyt kupiecki najłatwiej jest uzyskać, ponieważ zazwyczaj kredytodawcy nie żądają zabezpieczeń, a właściwie zabezpieczeniem jest sam fakt długoterminowej współpracy i wzajemne zaufanie.

Rodzaje inwestycji rzeczowych

Inwestycje rzeczowe to inwestycje, których przedmiotem są dobra materialne, a inwestor oczekuje, iż wartość przedmiotu inwestycji wzrośnie, np. inwestycje w towary, takie jak złoto, srebro, platyna, ropa, w dzieła sztuki, czy w nieruchomości. Nie chodzi tu jednak o wartość użytkową, jaką reprezentuje dane dobro, ale o korzyści finansowe związane z posiadaniem dóbr rzeczowych, więc przyrost tych dóbr wraz z upływem czasu. Na inwestowanie w dobra rzeczowe stać zazwyczaj bardzo dobrze sytuowane osoby fizyczne i silne ekonomicznie przedsiębiorstwa o ugruntowanej pozycji na rynku. Inwestycje rzeczowe obejmują również nakłady związane z wytworzeniem lub powiększeniem rzeczowego majątku trwałego. Wyróżniamy trzy rodzaje inwestycji rzeczowych. Pierwszą z nich są inwestycje odtworzeniowe, które polegają na zastąpieniu zużytego środka trwałego nowym w celu utrzymania dotychczasowego poziomu działalności. Drugim rodzajem są inwestycje modernizacyjne, polegające na wprowadzeniu do produkcji ulepszonych środków trwałych, które przynoszą efekt w postaci obniżki kosztów produkcji lub unowocześnieniu produktu. Ostatnim rodzajem są inwestycje rozwojowe, których głównym celem jest zwiększenie zdolności produkcyjnej firmy zarówno w zakresie dotychczas wytwarzanych produktów, jak i wprowadzania produktów nowych.

Inwestycje finansowe i ich rodzaje

Warunkiem utrzymania się przedsiębiorstwa na rynku jest stałe dostosowywanie się produktu do zmieniających się wymagań rynku. Aby nie dać się wyprzedzić konkurencji, przedsiębiorstwo musi inwestować. W zależności od przedmiotu inwestycji, wyróżniamy inwestycje finansowe, rzeczowe i niematerialne. Inwestycje finansowe to inwestycje, których podmiotem są instrumenty finansowe. Inwestor może wybrać formę inwestycji w zależności od planowanego okresu zamrożenia środków. Inwestycje finansowe możemy zatem podzielić na krótkoterminowe i długoterminowe. Inwestycjami krótkoterminowymi są między innymi lokaty bankowe, jednostki uczestnictwa otwartych funduszy inwestycyjnych oraz bony skarbowe. Natomiast inwestycjami długoterminowymi są akcje, obligacje, jednostki uczestnictwa otwartych funduszy inwestycyjnych akcji i obligacji, a także certyfikaty funduszy inwestycyjnych otwartych i zamkniętych. Krótkoterminowe formy inwestycji mają tą zaletę, że z dużą pewnością można określić kwotę, jaka moglibyśmy otrzymać w momencie wycofania własnych środków. Wadą długoterminowych inwestycji finansowych jest zatem to, że długoterminowe instrumenty maja z reguły bardzo wysokie stopy zwrotu i obarczone są wyższym ryzykiem. Dlatego tez przedsiębiorcy niezwykle bronią się od tego rodzaju zaciągania zobowiązań.

Majątek obrotowy i cykl obrotowy środków obrotowych

Zapasy to rzeczowe składniki majątku obrotowego, na które składają się materiały, półprodukty, a także produkty w toku, produkty gotowe, towary i zaliczki na dostawy. Natomiast należności krótkoterminowe to kwoty pieniężne należne przedsiębiorstwu od osób trzecich, takich jak banki i osoby fizyczne, jeżeli okres ich spłaty jest krótszy niż jeden rok. Są to głównie środki pieniężne, które należą do przedsiębiorstwa za sprzedane wyroby gotowe lub wynikają z rozliczeń z pracownikami, urzędem skarbowym lub instytucjami ubezpieczeniowymi. Inwestycje krótkoterminowe natomiast obejmują np. udziały, akcje, udzielone pożyczki, środki pieniężne w kasie i na rachunku bankowym. Majątek obrotowy tworzą te składniki, które nie mają charakteru trwałego, są w ciągłym ruchu i ciągle się zmieniają, przechodząc z jednej postaci w drugą, stosownie do procesów gospodarczych zachodzących w przedsiębiorstwie. W przedsiębiorstwie przemysłowym na przykład za pieniądze kupowane są materiały i surowce. W wyniku procesu produkcji z surowców i materiałów otrzymuje się wyroby gotowe, po których sprzedaży firma może otrzymać pieniądze. Ponieważ surowce i materiały sukcesywnie są zużywane w toku produkcji, za pieniądze ze sprzedaży wyrobów gotowych kupowane są ponownie. Z uwagi jednak na ciągłość procesu gospodarczego, ruch środków obrotowych jest nieustanny. Możemy zatem mówić tutaj o rotacji środków obrotowych.

Amortyzacja środków trwałych

Wartość środka trwałego w momencie oddania go do użytkowania nazywamy wartością początkową. Wartość początkowa (brutto) środka trwałego to wartość odpowiadająca sumie faktycznie poniesionych kosztów związanych z nabyciem lub wytworzeniem tych obiektów. Wartość początkowa środków trwałych ulega stopniowemu zmniejszeniu w wyniku ich zużycia fizycznego i ekonomicznego. Równowartość zużycia środków trwałych zmniejszającego ich wartość początkową nazywamy umorzeniem środków trwałych. Równowartość zużycia środków trwałych wliczana w koszty firmy to amortyzacja środków trwałych. Wartość początkowa pomniejszana o dotychczasowe umorzenie stanowi wartość netto (czyli bieżącą) środków trwałych. Odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe dokonywane są drogą systematycznego, planowanego rozłożenia wartości początkowej środka trwałego na ustalony okres amortyzacji. Wysokość rocznej stawki amortyzacji ustala się na podstawie przewidywalnego okresu użytkowania danego środka trwałego w latach. Należy zauważyć, że roczna kwota odpisu amortyzacyjnego zależy od wielu czynników, a między innymi od wartości początkowej danego i badanego środka trwałego, a także zależy to od rocznej stawki amortyzacji tego środka. Ważną rzeczą, która należy zaznaczyć jest fakt, że miesięczny odpis amortyzacyjny jest ilorazem rocznego odpisu, a także 12 miesięcy.

Zużycie środków trwałych

Środki trwałe (za wyjątkiem wszelkiego rodzaju gruntów i terenów) na skutek ciągłego użytkowania ulegają stopniowemu zniszczeniu. W miarę upływu czasu spada także ich wydajność, a nawet może się zdarzyć, że zostanie obniżona jakość produkowanych wyrobów. Dzieje się tak, ponieważ wszelkie maszyny nie działają i nie funkcjonują już tak sprawnie, jak na początku. Po prostu się starzeją. Proces stopniowej utraty wartości użytkowej środka trwałego na skutek jego użytkowania nazywamy zużyciem fizycznym. Proces zużywania się poszczególnych środków trwałych jest różny. Wynosi niekiedy kilka lat, zaś w przypadku innych – kilkanaście, czy nawet kilkadziesiąt (np. maszyny – kilkanaście, budynki – kilkadziesiąt). Szybkość zużywania się środków trwałych zależy od intensywności eksploatacji środka trwałego, dbałości o ten środek trwały, umiejętności pracowniczych, warunków eksploatacji oraz częstotliwości awarii i wypadów losowych. Oprócz zużycia fizycznego środków trwałych wyróżnia się zużycie ekonomiczne (moralne) i ekologiczne. Przyczyna zużycia ekonomicznego jest starzenie się środków trwałych wobec ciągłego postępu technicznego. Zużycie ekologiczne związane jest zarówno z korzystaniem w procesie użytkowania środka trwałego z zasobów środowiska naturalnego, jak również szkodliwym na nie oddziaływaniem. Zużycie to oznacza zwiększone korzystanie z zasobów środowiska przyrodniczego.

Majątek trwały, a kredyty

Majątek trwały obejmuje te środki gospodarcze, które są trwale zaangażowane w przedsiębiorstwie, dłużej niż jeden rok. Rzeczowe aktywa trwałe obejmują przede wszystkim środki trwałe, środki trwałe w budowie, a także zaliczki na środki trwałe w budowie. Środki trwałe to środki o przewidywalnym okresie użytkowania dłużej niż jeden rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Są to w szczególności: nieruchomości, np. grunty, budynki, maszyny i urządzenia, środki transportu, ulepszenia w obcych środkach trwałych oraz inwentarz żywy. Wartości niematerialne i prawne obejmują nabyte przez jednostkę prawa majątkowe, nadające się do gospodarczego wykorzystania oraz koszty poniesione w bieżącym okresie. Do tej grupy zalicza się np. wartość firmy, prawa majątkowe, licencje, patenty, znaki towarowe, koszty zakończonych prac rozwojowych. Inwestycje długoterminowe natomiast obejmują składniki majątku nabyte na okres dłuższy niż jeden rok w celu osiągnięcia korzyści, wynikających z przyrostu ich wartości, uzyskania z nich przychodów w formie odsetek, dywidend i innych pożytków. Zalicza się do nich nieruchomości, wartości niematerialne i prawne, długoterminowe papiery wartościowe, a także udzielone pożyczki i udziały w innych jednostkach gospodarczych, takie jak banki.

Majątek i kapitał podmiotu gospodarczego

Do rozpoczęcia i prowadzenia działalności gospodarczej niezbędny jest kapitał za który firma nabywa odpowiednie środki gospodarcze. Środki te to zarówno budynki, materiały jak i papiery wartościowe, patenty, licencje, oraz środki pieniężne. Ogół tych środków (materialnych i niematerialnych) stanowi majątek podmiotu gospodarczego. Kapitał informuje o źródłach finansowania majątku, czyli o tym, kto wyposażył firmę w odpowiednie środki gospodarcze. Majątek przedsiębiorstwa można klasyfikować według sposobu przekształcania go w pieniądz, czyli możliwości tzw. płynności. W oparciu o to kryterium wyróżniamy majątek trwały i obrotowy. Do majątku trwałego należą rzeczowe aktywa trwałe, wartości niematerialne i prawne, należności długoterminowe, inwestycje długoterminowe, a także długoterminowe rozliczenia międzyokresowe. Natomiast do majątku obrotowego należą zapasy, należności krótkoterminowe, inwestycje krótkoterminowe oraz krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe. Kapitały podmiotu gospodarczego dzielimy na własne i obce. Kapitały własne stanowią równowartość tych elementów majątku, które są jego własnością. Natomiast kapitały obce stanowią równowartość tych elementów majątku, które znajdują się w dyspozycji przedsiębiorstwa, ale są własnością innych podmiotów, np. banków, osób fizycznych. Do tej grupy należą kredyty, pożyczki, zobowiązania wobec pracowników itp.

Oferty bankowe dla firm

Właściciele firm mogą przebierać w ofertach bankowych proponujących obsługę kont firmowych. Duża konkurencja na rynku usług bankowych skierowanych do przedsiębiorstw sprawiła, że banki starają się przyciągnąć klientów różnymi dodatkowymi funkcjami oferowanymi wraz z obsługą konta. Takim sposobem jest np. oferowanie usług księgowych przez bank. Trzeba jednak pamiętać, że po wykupieniu tego typu pakietu usługi księgowe są darmowe tylko przez wymieniony w umowie okres, np. 6 miesięcy. Później jest za nie naliczana opłata. Właściciele firm powinni się zastanowić, czy taka oferta jest dla nich opłacalna. Wykupując pakiet zyskują oni dostęp do usług księgowych online, takich jak możliwość samodzielnego fakturowania, monitorowania rozliczeń itd. Jednak po podliczeniu całkowitych kosztów korzystania z tego pakietu może się okazać, że samodzielne wynajęcie firmy do obsługi księgowej okaże się tańsze. Porównanie ofert banków i biur rachunkowych często wypada na niekorzyść tych pierwszych i to nie tylko ze względu na szacowane koszty. Biura rachunkowe opisują swoje usługi bardziej przejrzyście. Ostateczny wybór powinien być uzależniony od tego, jak duża jest firma i jak wysokie są jej roczne przychody. Korzystanie z usług banku przy rozliczeniach księgowych opłaca się bowiem raczej dużym przedsiębiorstwom, dysponującym większymi możliwościami finansowymi.