Domy (nie) spokojnej starości

Czy podoba mi się ewentualna perspektywa spędzenia ostatnich lat swojego życia w obcym miejscu, z obcymi ludźmi w jakimś pokoiku w domu starości?

Nie.

Automatycznie chyba oczywiste więc jest, że nie wyobrażam sobie wyręczania się takimi miejscami. Życie, zgadza się, bywa nieprzewidywalne, wiele osób może powiedzieć teraz, że to życie zweryfikuje moją obecną postawę.

Prawda jednak jest taka, że sytuacja o której mowa, czyli potrzeba opieki nad schorowaną, starszą osobą przez całą dobę może zostać z powodzeniem zaspokojona poprzez wynajęcie prywatnej opieki we własnym domu. (Wyłączając z tego przypadki ciężkich chorób, przy których pobyt w domu jest niemożliwy.) Zrozumiałe jest, że często opieka jaką potrzebują starsi ludzie może wykluczać możliwość choćby wyjścia do pracy, jednak po to właśnie stworzona została możliwość wynajmowania prywatnej opieki w domu.

Czy nie jest o wiele lepszym spędzenie ostatnich lat życia w domu, wśród bliskich od pobytu w bezosobowym Domu Starości? Weźmy jeszcze pod uwagę, że w Polsce takie domy nie wyglądają jak na amerykańskich komediach. Oczywiście można powiedzieć, że kilka filmów z ostatnich miesięcy nakręconych z ukrytych kamer to tylko niechlubne wyjątki niepotrzebnie uogólniające wszystkie Domy Starości. Uwierzcie mi jednak – to nie jest niesłuszne uogólnienie.

Nie chcielibyście sami znaleźć się w takich domach pomocy więc dlaczego tak chętnie chcecie umieszczać tam swoich bliskich? Czy w życiu nie trzeba postępować tak wobec innych jak samemu chciałoby być się traktowanemu?

Życie, czas to niewdzięczne „twory”. Kiedy już przeżyliśmy najwięcej, przysłużyliśmy się jakiemuś dobru, kiedy tak naprawdę wiemy już jak najwięcej nasze ciała przestają być tak użyteczne i sprawne tak, jak wtedy gdy ma się po naście czy -dzieścia lat i wie się tak naprawdę niewiele. Bywa i tak, że umysł już zbyt zmęczony również zaczyna odmawiać posłuszeństwa. Wiele starszych osób ma świadomość tego, że właśnie to na nich może wypaść to „zbntowanie się” świadomości, jedyne więc co im teraz pozostaje to nadzieja, że nie będą kolejnym pensjonariuszem Domu Starości o wątpliwych zaletach.

Byłoby więc dobrze, gdyby to właśnie rodzina potrafiła z szacunkiem odnieść się do starości i niedołężności, jaka jest niestety nieunikniona dla nas wszystkich.

Popularity: 19% [?]